Eksperymenty na zwierzętach właściwie opóźniły tę bardzo potrzebną szczepionkę w pierwszej połowie XX wieku.

Gdy paraliż dziecięcy po raz pierwszy pojawił się około roku 1835, szybko paraliżował i uśmiercał swe ofiary. W roku 1908 podejrzewano wirusa a naukowcy rozpoczęli prace nad szczepionką. Uwaga: opracowując szczepionkę decydującym jest określenie jak infekcja dostaje się do organizmu. Szczęściem patolodzy odkryli wirus polio w ludzkich jelitach już w 1912 roku, sugerując, iż może się on dostawać do organizmu przez układ trawienny.

Równocześnie naukowcom udało się zakazić tą chorobą małpy. Ponieważ jednak małpy nabawiają się polio raczej nosowo niż ustnie, owo "zwycięstwo" zaledwie opóźniło rozwój efektywnej szczepionki o dziesięciolecia. Nie do wiary, że naukowcy pracujący nad szczepionką zignorowali dane pokarmowe człowieka, a wybrali dane pochodzące od małp!

Prawdą jest, że "szczepionkę" otrzymano z eksperymentów zwierzęcych. Lecz ów lek wytwarzany z małpich tkanek zabił sześć osób, a u dwunastu wywołał paraliż.[9] Zatem porzucono go. Dalsze próby na zwierzętach doprowadziły do leczenia przez nos, które tylko spowodowało uszkodzenia narządu węchu u dzieci, na których tę metodę próbowano.[10-11]

W roku 1941 Dr Albert Sabin na podstawie badań zwłok ostatecznie obalił "teorię nosową". Znalazł on wirusa w przewodzie pokarmowym, jak już udokumentowane było niemal 30 lat wcześniej.

Później Sabin doniósł o gafie małpiego modelu: ...profilaktyka była na długo opóźniona poprzez błędną koncepcję o naturze ludzkiej choroby, opartej na zwodniczych modelach eksperymentalnych tejże choroby u małp.[12]

W końcu w 1949 roku, laureat Nagrody Nobla, John Enders otworzył drogę szczepionce, hodując wirusa na kulturach tkanek.[13] Choć szczepionka mogłaby być wytwarzana z tkanki ludzkiej, to jednak przeważyły przyzwyczajenia i producenci wybrali zamiast niej tkankę małpią. Zawierająca zabójczego wirusa, zwierzęca szczepionka zaraziła 204 osoby paraliżem dziecięcym i udokumentowano 11 zgonów z jej powodu. Przez nią też przynajmniej jeden wirus (SV4O) przekroczył barierę gatunkową zarażając ludzi.

Z tego powodu szczepionkę przeciwko polio hoduje się obecnie na kulturach ludzkich komórek diploidowych zamiast na tkankach zwierzęcych.