W ostatnich 20 latach miliardy zużyto na bezowocne usiłowania zarażenia zwierząt AIDS. Widząc niemożliwość wyprodukowania odpowiedniego modelu zwierzęcego, głupotą jest zakładać, że doświadczenia na zwierzętach zawiedzie nas do leku. Wielu w społeczności AIDS, w trosce o swoje życie, aktywnie demonstrowało przeciwko doświadczeniom na zwierzętach jako marnotrawstwu cennego czasu i pieniędzy.[15]

Krew od zarażonych HIV jest dziś najlepszym materiałem badawczym. Ludzie, którzy nie przechodzą od HIV do AIDS oferują świetne możliwości wglądu w możliwości pokonania tej choroby.

Przez epidemiologię oraz badania "in vitro" naukowcy uzyskali już ludzki gen prawdopodobnie odpowiedzialny za odporność. [17] Chociaż zwolennicy testów zwierzęcych twierdzą, iż "AZT" (azydotymidyna) oraz inne zapobiegawcze środki farmakologiczne przeciw AIDS pozyskano drogą badań na zwierzętach, to jednak istnieniu danych ludzkich i ich obróbce komputerowej zawdzięcza się rzeczywiste osiągnięcia.[18]

AIDS zabija ludzi na poziomie ich komórek, tam zatem należy zgłębiać owo zagadnienie. Bezmyślne inwestowanie cennych funduszy na badania, w eksperymenty na zwierzętach, tylko zatrzymuje pacjentów AIDS w chorobie. [19-22]

"Aidsvax" testowano na 8 000 ochotnikach będących w grupie wysokiego ryzyka, ponieważ ochronił on szympansy od zakażenia HIV. Niestety jednak, nie dał im on jakiejkolwiek ochrony.

Badania "in vitro" pozwoliły też naukowcom dojrzeć jak molekuła HIV oddziaływuje na komórkę. Z wiedzy uzyskanej na temat procesów komórkowych takich jak HIV (żółty) działa na białą krwinkę, dowiedzieliśmy się niemal wszystkiego co obecnie wiemy na temat AIDS, jak np. fakt, iż zwierzęta zapadają na AIDS.