Wielu chirurgów czyniło pewne próby na zwierzętach laboratoryjnych, ale wielu innych przyznało, że pracowanie na zwierzętach wprowadza zamieszanie. Zdrowy rozsądek sugeruje, iż np. operacja ortopedyczna na psie różni się bardzo od takiej samej przeprowadzanej na człowieku. Stosowanie danych zwierzęcych do ciała człowieka jest zawsze nienaukowe. Oto kilka przykładów:

·         Gdy tylko okuliści praktykowali operację korekcji oka (radial keratotomy) na królikach poźniej wypróbowali to na ludziach. Po oślepieniu wielu osób lekarze zmodyfikowali swe procedury dla oka ludzkiego. Gdyby zaczęli swe badania od oka ludzkiego przez badania pozaustrojowe ("in vitro"), bądź na podstawie sekcji zwłok, zapobiegłoby to tym tragediom.

·         Procedury zwane Extracranial-intracranial (EC-IC) bypass wobec niemożliwej do zoperowania choroby tętnicy szyjnej były testowane i doskonalone na psach i królikach. Gdy już zatwierdzono je dla ludzi, neurochirurdzy dokonali tysiące takich operacji zanim odkryli, że operacja ta powodowała śmierć i wylewy znacznie częściej, niż pomagała.[27]

·         Tysiące kotów, psów, świń oraz naczelnych zostało poświęconych dla wynajdywania pomyślnych procedur przeszczepu organów, lecz pomimo liczby operacji na zwierzętach, pierwsze operacje na ludziach nie udawały się.

Przez ćwiczenie swych procedur na zwierzętach chirurdzy wiodą pacjentów do przekonania, iż ryzyko dla nich jest minimalne. Niestety, gdy wprowadza i testuje się nową metodę na przedmiocie/materiale ludzkim, przewidywane rezultaty są niczym więcej jak tylko domysłami. Przeprowadzając pierwsze operacje na ludzkich zwłokach lekarze zmniejszyliby owo ryzyko i poprawiliby opiekę nad pacjentem.