Studium zatytułowane: „Testy na szympansach: badanie ich wkładu w postęp biomedyczny oraz zwalczanie ludzkich chorób” przeanalizowało konieczność przeprowadzania eksperymentów na szympansach poprzez oszacowanie liczby publikacji medycznych, które czerpały informacje z tych badań, a jeśli czerpały, ocenę wkładu tych badań do postępu w ludzkiej klinicystyce.

Od 1995 roku do 2004 włącznie opublikowano wyniki 749 badań z udziałem uwięzionych szympansów; wybrano losowo 95 z nich aby sprawdzić jak często były cytowane przez następne publikacje.

49,5% z nich nie było w ogóle cytowane w żadnych naukowych artykułach. 35.8% zostało zacytowane w artykułach nie odnoszących się do nowoczesnej profilaktyki, diagnostyki, czy terapeutycznych metod walki z ludzkimi chorobami.

Tylko 14.7%, dokładnie 14 publikacji zostało zacytowane w 27 artykułach na temat postępów w ludzkiej praktyce klinicznej. Dogłębna analiza tych badań dowiodła, iż eksperymenty na szympansach nie wniosły nic lub wniosły niewiele do treści owych artykułów.

Przykładowo, eksperymenty na szympansach przeprowadzano jednocześnie z identycznymi badaniami na ludziach lub aby “potwierdzić” wcześniejsze wyniki badań na ludziach; ich wyniki były sprzeczne z innymi badaniami na małpach naczelnych i ludziach; cytowane badania na szympansach miały drugorzędne znaczenie w ludzkich badaniach klinicznych lub zostały użyte jedynie jako wzmianki; ilustrowały historyczne odkrycia bez żadnego odniesienia do obecnej praktyki medycznej lub stanowiły czyste spekulacje.

Inne metody opisywane w tych 27 artykułach mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju profilaktyki, diagnostyki i terapii, są to m.in. metody in vitro, kliniczne i epidemiologiczne badania, metody biologii molekularnej i genomiki.